ရင့်ကျက်ချိန်

*အဖေရိုက်၍

ငိုရှိုက်ခဲ့ပေါင်း အကြိမ်ကြိမ်။

 

*အမေငေါက်၍

စိတ်ကောက်ခဲ့ပေါင်း အကြိမ်ကြိမ်။

 

*ဆရာဆို၍

ငြိုငြင်ခဲ့ပေါင်း အကြိမ်ကြိမ်။

 

*အပျော်ပါး၌၊ လမ်းမှားလိုက်ပြီး

မိုက်တွင်းမနက်၊ လိမ္မာဖက်အောင်

ရိုက်နှက်ပြုမူ၊ အဖေဆူသည်

သားလူလေးကို ချစ်သောကြောင့်။

 

*စည်းကမ်းရိုသေ၊ စိတ်နေမြင့်မား

လုပ်အားမွေ့လျော်၊ နေထိုင်တော်အောင်

အော်ငေါက်ပဲ့ပြင်၊ အမေသင်သည်

သားရင်သွေးကို ချစ်သောကြောင့်။

 

*ခြိမ်းခြောက်တခါ၊ ချော့လာတမျိုး

စာကြိုးစားကာ၊ သင်ချင်လာပြီး

ပညာရဲရင့်၊ ပွဲလယ်တင့်အောင်

မြင့်မားစေလို၊ ဆရာဆိုသည်

ငါ့ကို အလွန်ချစ်သောကြောင့်။

 

*အမြင်မကျယ်၊ သိနုနယ်သော

ငယ်ရွယ်စဉ်က၊ တယုယနှင့်

မိဘဆရာ၊ ဆုံးမတာကို

စိတ်မှာငြိုငြင်၊ မချစ်ကြင်ဟု

အထင်အမြင် လွဲမိသည်။

 

*အရွယ်ရောက်ခါ၊ ရင့်ကျက်လာမှ

ငါ့ဘဝအား

ကောင်းစားစေချင်၊ အမြော်အမြင်နှင့်

ငယ်စဉ်တုန်းက၊ ဆိုဆုံးမသည့်

မိဘဆရာ၊ စေတနာတွေ

မေတ္တာတရား၊ ကျေးဇူးများတွေ

နားလည်ဝမ်းမြောက်၊ သဘောပေါက်ခဲ့

အောက်မေ့ညွှတ်နူး၊ ထိုကျေးဇူးကို

ဦးခိုက်ဆပ်လို့မကုန်ပြီ။

မောင်ချိုးဖြူ(သီပေါ)

စာပေလုပ်သားမဂ္ဂဇင်း၊ ၁၉၈၂ ခုနှစ်၊ နိုဝင်ဘာလ၊ အမှတ် ၁၉၊ နှာ-၁၁၃။