နှစ်သစ်သို့

တနှစ်ပျို့၍...

ရစ်စို့ဝန်းကျင်၊ ညို့မင်းလွင်တို့

ကွင်းပြင်သာမော၊ နောင့်လယ်တောဝယ်

ဆီးနှောနှင်းနှင့်၊ တဂုဏ်ဝင့်ကြ

ငုံရင့်ကြိုင်လှောက်၊ ခိုင်ပိတောက်လည်း

မြိုင်နောက်ရိုးခြေ၊ တဝေဝေလျှင်

လေကအသုတ်၊ ဘယ်ညာလှုပ်၍

တဆုပ်တခဲ၊ ဝေ့ကာဝဲသည်

ပုလဲတသွဲ့-ရွဲတသွဲ့။


တနှစ်စို့၍...

နွေသို့ငံ့မျှော်၊ မိုဃ်းသိုခေါ်လျက်

ရင့်ယော်နွမ်းချိ၊ သွေ့သွေ့မြည့်သား

ဓနိရွက်ကြဲ၊ ခေါင်တိုင်မွဲနှင့်

နောင့်တဲအမြိတ်၊ ကန်သင်းထိပ်ဝယ်

ဆွေမိတ်ဖော်စုံ၊ ပျော်ကြကုန်ဟု

သိုက်မြုံမှထွက်၊ လည်ချင်းယှက်၍

တုံ့သက်နှီးနှော၊ ခွ်းဆင့်ပြောသည်

ဥဩတလှဲ့-ဂျိုးတလှဲ့။


တနှစ်ချို့၍...

နှစ်မြို့သာကြည်၊ သီချင်းသီသား

ဆိုမြည်ခြိမ့်သဲ၊ ကိုယ်စီလှဲနှင့်

နောင့်တဲအနောက်၊ ထီးထီးပေါက်သည့်

ပိတောက်နှင့်ညောင်၊ လမ်းကွေ့မြောင်ဝယ်

တောင်ပေါ်ဘုရား၊ ရွယ်ရည်သွားကြ

မြေသားဝသုန်၊ သိမ့်သိမ့်တုန်အောင်

ဗုံခရာနှဲ၊ ဝက်​ဝက်ကွဲသည်

မောင်လဲဖွဲ-မယ်တဖွဲ။

ဗန်းမော်ညိုနွဲ့

လင်းယုန်ဂျာနယ်၊ ၁၉၅ဝ ခုနှစ်၊ ဧပြီလ၊ ၁၂ ရက်၊ နှာ ၂၃။