နှင်းဆီပန်းနှင့်ကဗျာဆရာ

 

"အို-ပန်းနှင်းဆီ

သင်သည် သင်းမြ၊ အဆင်းလှလည်း

ဆူးက ဖျက်နေသည်တကား။"

 

"အို-ကဗျာဆရာ

ငါ့မှာရန်စွယ်၊ အန္တရာယ်ကို

ကာကွယ်လို့ငှာ၊ ဆူးရှိပါသည်

ငါသည် သူသွမ်းမဟုတ်ပါ။"

 

"အို-ပန်းနှင်းဆီ

သင်သည်သင်းမြ၊ အဆင်းလှလည်း

နွမ်းလျရော်ရီ၊ စိုမပြည်၍

မြေဆီ ကြွေတတ်သည်တကား။"

 

"အို-ကဗျာဆရာ

ကြွေရာပျက်ရာ၊ ဓမ္မတာမို့

ကြွေကာပျက်မှု၊ ငါမမှုပါ

ငါမှုသည်ကား၊ မြေသို့လား၍

လွင့်ပါးရော်ရီ၊ မ​ကြွေမီလျှင်

ကြည်ဖြူမြတ်နိုး၊ သူ့အကျိုးကို

သည်ပိုး ဆောင်မှု ဖြစ်ပါသည်။"

 

"အို-ပန်းနှင်းဆီ

သင်သည် မြေထက်၊ မကြွေပျက်မီ

သူ့တွက်ကြိုးကာ၊ ကောင်းရာရာကို

ဘဇာ ရွက်ဆောင်ပါသနည်း။"

"အို-ကဗျာဆရာ

ရော်ကာကြွေနွမ်း၊ မြေမလှမ်းမီ

ငါစွမ်းသမျှ၊ ငါ့အလှဖြင့်

လောကသာယာ၊ စိုပြည်လာ၍

သူငါ​မြေ့ချမ်း၊ ရွှင်ကြည်လန်းအောင်

ကြိုးပမ်း ဆောင်ပါသည်တကား။"

မင်းယုဝေ

ငွေတာရီ၊ ၁၉၇ဝ၊ စက်တင်ဘာ၊ အမှတ် ၁၂၃။